Hong Kong – Een wereldstad in een notendop / A wordly city in a nutshell

Nederlands – not italic / English – italic

Na iets minder dan twee dagen in Hong Kong te zijn geweest kan ik vaststellen dat ik blij ben dat her er op zit. Dit heeft niet zozeer te maken met de ervaringen die ik in de stad op zich heb opgedaan, maar meer met het feit dat het alleen verkennen van zo’n wereldstad niet leidt tot veel energie om álles binnen zo kort mogelijke tijd te zien. Ik heb de laatste twee dagen derhalve dan ook de minimale toeristische activiteiten verricht en heb zodoende geen sampan-tochtje ervaren en eveneens niet van het uitzicht genoten die de Peak View en het stadsdeel Kaloon biedt op de prachtige skyline en haven van een bijzondere stad.
After having spent two days in Hong Kong I can state that I am happy that I am about to leave this place again. This is not directly a result of the experiences the city itself brought me, but mostly due to the fact that exploring such a big city completely on your own has proven not to be my cup of tea. Consequently I have only been doing a minimal number of touristic activities and therefore I am currently not in the position to write down how amazing the view over the harbor and the beautiful skyline looks like from the Peak View or from Kaloon quarter.

In de korte tijd dat ik mijzelf door Hong Kong mocht voortbewegen heeft de stad wél een onuitwisbare indruk op mij achtergelaten. De grootsheid, de hoogbouw – het is de Bijlmermeer tot de macht tien, het straatbeeld, de marktjes, de hoeveelheid mensen en een werkelijk waar adembenemende haven met prachtige verzichten zijn niet alleen op de gevoelige plaat vastgelegd, maar staan eveneens voor altijd in mijn geheugen gegrift.
Nonetheless, during the time that I have been wandering through Hong Kong Island, the city made an ineradicable impression to me. The enormity, the skyscrapers, the street view, the little Asian markets, the large number of peoples queuing up for traffic lights and the breathtaking harbor with its scenic views are imprinted in my brain forever; you don’t need a Sony camera to memorize this photogenic place.

Ik overnachtte in het Best Western Hotel, alwaar ik een kamer kreeg aangewezen op de 32ste verdieping. Van hieruit kon ik direct in het holst van de nacht (in Hong Kong is het zeven uur later dan in Nederland) een voorproefje nemen op de pracht en praal die deze kleurrijke stad te bieden heeft. Door het tijdsverschil kon ik maar moeilijk de slaap vatten en ná het inlezen van allle voetbalverslagen (waarbij wonderbaarlijk genoeg de enige echte club van Rotterdam mijn weekend nog verder deed opvrolijken) vatte ik de slap rond de klok van 3AM. Iets dat ik de dag erna nog eens dubbel en dwars over zou doen: 5AM sloten de oogluiken zonder dat er ook maar een druppel alcohol aan te pas was gekomen.
I resided in the Best Western Hotel where they accommodated me on the 32nd floor. As I arrived passed midnight, the windows directly offered me a sneak preview on the beauty this colorful city was about to offer me. As a result of the time difference (in Hong Kong it’s 7 hours later than in the Czech Republic) I have had difficulties to fall asleep and after surfing on the internet I finally fell asleep around 3AMish; something I even outperformed the day after, when I was unable to sleep before 5AM in the morning without having had one single drop of alcohol in my blood: my body clock is still very much confused and still says that I need to rush around 3PM local time to catch tram #18 to Prazskeho Povstani on my way to the Chodov Business Park in Prague.

Hong Kong is een op het eerste oog behoorlijk welvarende stad; armoede heb ik niet gezien en alhoewel een aantal flatgebouwen in verregaande staat van ontbinding zijn, oogt de stad grotendeels netjes waarbij eenieder wel rijst op de plank lijkt te hebben. Voorts worden groots opgezette lanen waarin diverse multinationals gehuisvest zijn in wolkenkrabbers afgewisseld door smalle zijstraatjes waar je zó een lekkere vette, verse kip kunt uitkiezen die des avonds – geplukt en al – aan een spiesje kan worden geregen: behoorlijk indrukwekkend.
Hong Kong is tevens een stad waarin een gedesoriënteerd persoon als ik gemakkelijk kan verdwalen. Nadat ik uren aaneen door de stad en langs de haven had geslenterd als een volleerde Aziaat – te allen tijde de camera in de aanslag –, kon ik de weg terug naar het hotel niet meer vinden. Tevens bleek nu dat Engelse kolonisatie van het gebied, hetgeen tot officieel 1 juli 1997 voortduurde, vooral uitwisbare sporen had achtergelaten: de gemiddelde inwoner van Hong Kong spreekt namelijk nog belabberder Engels dan een endemische, in Papua Nieuw-Guinea levende bosolifant. Wel is men uiteraard uitermate vriendelijk, is Ben Dover – wie kent hem nog? – voor de mensen hier een volksheld (op basis van het aantal buigingen dat men verricht) en is het een stad die men zeker aan moet doen indien men op doorreis is richting Zuidoost-Azië.
Hong Kong is, at first glance, quite a flourishing city; I haven’t seen any real poverty and although a couple of flats desperately need some painting and reconstruction, the city is overall quite tidied up and I have the feeling that the majority of the citizens have sufficient rice on their platters every night. Further, huge widely set up lanes that gives home to a large variety of multinational companies are merging into narrow alleys where you can simply pick a living chicken which is very likely to be chopped into pieces for a nice chicken satay that very same night.
Hong Kong is also a city that easily makes people, that are as disoriented as I am, getting lost, especially since no one seemed to be able to answer the simple question: “Do you know where Time Square / Best Western Hotel is?”! It shouldn’t surprise you when I conclude that the average Hong Kong inhabitant speaks worse English than an endemic, Papua New-Guinean bush elephant.

Na een voortvarende taxirit ben ik nu weer op het vliegveld aanbeland, alwaar ik direct een hartverzakking kreeg: mijn vlucht naar Bangkok van 9:15PM stond namelijk niet op het scherm. Het mysterie werd al snel ontrafeld: ik ben te vroeg op de vluchthaven aanbeland – liefst vijf uur voor vertrek (ma: dit is niet gelogen) – en derhalve verschijnt de vlucht over luttele uren vanzelf op het scherm.
Morgenochtend vlieg ik na een overnachting op het vliegveld direct door naar Phuket, alwaar ik tot zondag aanstaande zal verblijven. Op zondagmiddag zal ik dan vervolgens een ferryboot nemen naar het eiland Koh Phi Phi, een bekend oord onder de backpackers.
After a swift taxi ride from the city center to the airport I am now five hours before departure impatiently awaiting to board the flight to Bangkok. Since Bangkok City is still endangered by floods / partially already flooded, I decided to fly further to the south to Phuket tomorrow morning at 6:30AM. I will stay in Phuket, that is known for its vibrant nightlife, scuba diving and tropical beaches, until Sunday afternoon, when I will take a ferryboat to Koh Phi Phi.

Tot snel en de reis begint nu pas écht!
We’ll catch up soon out of Thailand, where my journey finally starts for real!

Dennis
Dennis